ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ !!!

Ποιος είπε ότι οι γενίτσαροι δεν υπάρχουν πια;
Μια ματιά γύρω σας και τα παραδείγματα είναι δεκάδες!
Ο σύγχρονος πόλεμος απαιτεί άλλου είδους στρατηγικές.
Έξυπνες και αποτελεσματικές.
Ούτε είναι σκοπός του σύγχρονου στρατιώτη δολοφόνου, η αφαίρεση της ζωής σου. Αν είσαι νεκρός είσαι άχρηστος. Επομένως σε θέλουν δυνατό και παραγωγικό. Η λειτουργία σου είναι της εταιρικής λογικής coca cola που σου προσφέρει ικανοποιητικό διάλλειμα, ζεστό καφέ, χορταστικό σάντουιτς, δωρεάν αναψυκτικό, με αποτέλεσμα να μένεις στο χώρο εργασίας και να νοιώθεις βαθύτατα υποχρεωμένος για τα προσφερόμενα «αγαθά» ξεπληρώνοντας τα με την μεγαλύτερη παραγωγικότητα σου και φυσικά εξαγοράς της σιωπής σου. Όταν δε τα Χριστούγεννα και το Πάσχα σε καλούν οικογενειακώς στα εταιρικά παιδικά party’s και δίνουν και ένα δωράκι στο παιδί σου τότε είσαι τόσο υπόχρεος που το κεφάλι σου κοντεύει να χωθεί στα πόδια σου από την βαθειά επίκυψη ευγνωμοσύνης. Αυτό το σύστημα είναι ευρέως διαδεδομένο και σε μεγάλες ελληνικές εταιρίες της φιλoπτώχου! Συνοδεύετε δε από νοσοκομεία, παιδικά προγράμματα, παραμυθάκια και Μαραθωνίους εράνους αγάπης, cd με τα έξοδα να διατίθενται σε «χαμόγελα παιδικά» και αντικαρκινικές θεραπείες, εκπίπτοντας φυσικά από της φορολογικές δηλώσεις σου, θέτοντας σοβαρή υποψηφιότητα για πολιτική καριέρα, μέχρι και Προέδρου Δημοκρατίας!
Φυσικά αυτοί χάριν συντομίας ονομάζονται γενίτσαροι!
Είναι άλλωστε ο μοναδικός τρόπος κοινωνικής ανόδου και διαφυγής από τη σκληρή ζωή πείνας του στενού περιβάλλοντος ενός χωριού, που αν έμενες εκεί το καλύτερο σου θα ήταν μια φλογέρα, μια γκλίτσα, 50 αρνιά και γκόμενα τη Μπιρμπίλω μια βυζαρού ευτραφή προβατίνα με ζεστό και μεγάλης χωρητικότητας αιδοίο.
Όμως υπάρχουν διαφορές και άλλα τεχνικά χαρακτηριστικά από αυτά του παρελθόντος.
Το σύγχρονο σώμα των γενίτσαρων στην σημερινή Ελλάδα φέρει τον μανδύα της πολιτικής, της Δημόσιας διοίκησης, των σωμάτων ασφαλείας, της εφορίας, και είναι τα βασικά σώματα στρατού μια καλοστημένης κρατικής μηχανής.
Είναι δε τέτοια η δύναμη και το θράσος τους, συν την συμπαράσταση ενός ηλιθίου εκλογικού σώματος, που συνήθως αν όχι πάντα, λειτουργούν εκτός νόμου και εκτός θεσμών (βλέπε: Κίμωνας Κουλούρης). Άλλο βασικό χαρακτηριστικό των σύγχρονων γενίτσαρων είναι το μπαξίσι που παρέμεινε όπως και τότε ο βασικός τους «θεσμός».
Ένας τέτοιος είναι και ο Λουκάς Παπαδήμος («πρωθυπουργός») που το σύγχρονο τάγμα των γενιτσάρων ετοίμασε προσεκτικά και πλασάρε την κατάλληλη στιγμή με τέτοιο τρόπο που το 67% των ηλιθίων του ελληνικού εκλογικού σώματος είπε στο γκάλοπ ότι είναι ο καταλληλότερος σφαγέας του!

Κι έτσι περάσαμε στη γενοκτονία των Ελλήνων…
Με μια μικρή διαφορά
Ο ¨Σουλτάνος¨ Λουκάς Παπαδήμος και η αυλή του δεν παιδομαζεύει πια τα παιδιά σου!
Απλά τα σκοτώνει!
Αρχίζει απ’ το χαρακτήρα, πάει στα όνειρα, μετά στους στόχους, και τέλος στη αυτοκτονία- δολοφονία!
Και φυσικά όπως σε κάθε δολοφονία, εκτός του δολοφόνου, υπάρχει πάντα ο ηθικός αυτουργός… ΕΣΥ!

Έτσι όταν καθαρίσει η χώρα σου από την Κωλοφάρα των Ελλήνων θα έρθουν να την «επανδρώσουν» αυτοί που χρόνια τώρα ΕΣΥ υπέθαλψες!

Στο δια ταύτα:
Παίρνω πίσω ότι έχω γράψει στο πιο πάνω κείμενο!
Η χώρα δεν κινδυνεύει από του γενίτσαρους τελικά…
Κινδυνεύει από ΕΜΕΝΑ !!!
Βολεμένος! Δολοφόνος των παιδιών μου! Προδότης της πατρίδας μου! Πουλημένο τομάρι για μια θεσούλα στο Δημόσιο! Ξεφτιλισμένο υποκείμενο ανθρωπόμορφου τέρατος που η ευτυχία μου είναι η δυστυχία του διπλανού μου! Γαμημένο ανδρείκελο που σέρνω τη κοιλιά μου τους δεκαπενταύγουστους στις Τήνους για να εξαγνίσω τα αμαρτήματα της χρονιάς μου!
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ μου η ΖΩΗ της ΠΑΤΡΙΔΑΣ μου!

Σκοτώστε με να λυτρωθώ!…

Νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών!
Ποίηση: Χάρης Καφετζόπουλος

Το δόγμα του σοκ!!!!!! Milton Freedman

Αξίζει να αφιερώσετε μιάμιση ώρα να δείτε αυτό το εκπληκτικό βίντεο ντοκουμέντο με ελληνικούς υπότιτλους.......!
Ο μόνος δρόμος που υπάρχει είναι η επανάσταση με όποια έννοια κι σας αρέσει.....
Καληνύχτα μας......
http://pontikopagida।blogspot।com

Ακούστε την Ελληνοφρένεια όποτε θέλετε......

http://www.ellinofreneia.net/sound.php?id=1171

DEBTOCRACY//ΧΡΕΟΚΡΑΤΙΑ! Η αλήθεια για το χρέος!

Οι συντελεστές του Debtocracy συνομιλούν με ορισμένους από τους σημαντικότερους οικονομολόγους, πολιτικούς και δημοσιογράφους που παρουσιάζουν εναλλακτικές ερμηνείες αλλά και προτάσεις για την κρίση δημοσίου χρέους της Ελλάδας και της Ευρωζώνης. Οι δημοσιογράφοι Αρης Χατζηστεφάνου και Κατερίνα Κιτίδη, που υπογράφουν το σενάριο και τη σκηνοθεσία, παρακολουθούν την πορεία χωρών όπως ο Ισημερινός, που δημιούργησαν Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου αλλά και την αντίστοιχη προσπάθεια που ξεκίνησε στην Ελλάδα.

Έχοντας πραγματοποιήσει γυρίσματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, αλλά και μέσα από κινούμενα σχέδια και animation το Debtocracy παρακολουθεί την πορεία της παγκόσμιας οικονομίας από τη δεκαετία του ’70 και εξηγεί τις έννοιες του απεχθούς και του παράνομου χρέους που βαραίνουν και την Ελλάδα.

Στο Debtocracy μιλούν, μεταξύ άλλων, οι ακαδημαϊκοί Ντέιβιντ Χάρβεϊ, Σαμίρ Αμίν, Κώστας Λαπαβίτσας και Ζεράρ Ντιμενίλ, ο φιλόσοφος Αλέν Μπαντιού, ο επικεφαλής της επιτροπής λογιστικού ελέγχου του Ισημερινού Ούγκο Αρίας, ο πρόεδρος του CADTM Ερίκ Τουσέν, δημοσιογράφοι όπως o Άβι Λιούις (συγγραφέας/σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ The Take – Η κατάληψη) και ο Ζαν Κατρμέρ (Liberation). Ακόμη προσωπικότητες όπως ο Μανώλης Γλέζος και η αντιπρόεδρος του γερμανικού κόμματος Die Linke Ζάρα Βάγκενκνεχτ.

Τη μουσική υπογράφει ο Γιάννης Αγγελάκας και το μοντάζ ο Αρης Τριανταφύλλου ενώ την παραγωγή ανέλαβε η εταιρεία BitsnBytes του Κώστα Εφήμερου.

Η δημιουργία του Debtocracy οφείλεται αποκλειστικά στους εκατοντάδες ανώνυμους και επώνυμους «συμπαραγωγούς» μας που κάλυψαν μέσα σε λίγες ημέρες τα έξοδα παραγωγής και συνέχισαν να συνεισφέρουν για τα έξοδα διανομής.

Untitled from ThePressProject on Vimeo.

Happy Nude Year.....!

Σκέψου ότι ζεις σε μια γειτονιά παλαιού τύπου. Από αυτές που βλέπεις στις ασπρόμαυρες ελληνικές ταινίες, ας πούμε -Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο φάση. Έχεις τώρα σ΄αυτή τη γειτονιά ένα μπακάλικο -το αφεντικό του μαγαζιού, κωλόχοντρος αντιπαθέστατος αλλά αναγκαίος επειδή φέρνει τα πάντα, παστέλια, μαντολάτα, απορρυπαντικά, τρόφιμα, τσιγάρα –διαθέτει και τηλέφωνο «δια το κοινόν». Έχει και υπαλλήλους διάφορους ο χοντρός –βάλτους κι αυτούς στην ιστορία. Τι κάνει λοιπόν ο χοντρός;

Αγοράζει κοψοχρονιά και πουλάει σε τσιμπημένες τιμές, κλέβει και στο ζύγι –κονομάει γενικώς. Και όσο κονομάει, τόσο αγοράζει κι όσο αγοράζει, τόσο πουλάει όλο κι ακριβότερα –κονομάει χοντρικώς. Πουλώντας λιανικώς.

Έχει φτιάξει τώρα ο χοντρός ένα κομπόδεμα μεγαλύτερο από τη μπάκα του. Τι να το κάνει; Οι τράπεζες δε δίνουν καλά επιτόκια, με τοκογλυφίες δε θέλει να μπλέκει καθότι επίφοβα πράγματα, για την πάρτη του δε γουστάρει να ξοδέψει επειδή τυγχάνει ολιγαρκής καρμίρης ο χοντρός –σκέφτεται λοιπόν, σπάει την κεφάλα του, τι να το κάνει το μπαγιόκο. «Ρε δεν ανοίγω ακόμα ένα μπακάλικο –να κονομάω από δυο πάντες;» λέει στο τέλος.

Τώρα υπάρχουν δυο μπακάλικα στη γειτονιά, μόνο που οι τιμές δεν πέφτουν (μαλάκας είναι ο χοντρός να τις ρίξει; αφού μόνος του κάνει παιχνίδι), αντιθέτως, λόγω εξόδων της αναπτυσσόμενης επιχείρησης (του χοντρού), οι τιμές ανεβαίνουν. Τι γίνεται μετά;

Τι να γίνει; Μεροκαματιάρηδες οι άνθρωποι της γειτονιάς, δεν διαθέτουν κανένα μηχάνημα να κόβει αβέρτα χρήματα –οπότε δεν μπορούν πλέον να αγοράσουν τα εμπορεύματα του χοντρού. Πέφτουν τα έσοδα ανεβαίνουν τα έξοδα –τρελαίνεται ο χοντρός! Τι θ΄απογίνει; Αποφασίζει να ανοίξει μπλοκάκι με βερεσέδια, καλύτερα να του χρωστάνε παρά να σαπίζει το εμπόρευμα στα ράφια. Αναθαρρεύουν λοιπόν οι μεροκαματιάρηδες της γειτονιάς κι αρχίζουν να ψωνίζουν όλο και περισσότερα με βερεσέ –το μπλοκάκι του χοντρού γίνεται κανονικός τηλεφωνικός κατάλογος.

Ξυπνάει, που λες, ένα πρωί ο χοντρός μέσα στον ιδρώτα. «Ρε τι γίνεται εδώ; Έχω καταντήσει να μου χρωστάνε μέχρι και τα καναρίνια το καναβούρι τους –που θα πάει αυτή η κατάσταση; Δεν έκανα καλά να ξανοιχτώ τόσο πολύ –άσε που ψυλλιάζομαι ότι οι μπαταξήδες της γειτονιάς δεν θα έχουν να με ξεχρεώσουν στον αιώνα τον άπαντα». Τι σκαρφίζεται λοιπόν ο πούστης ο χοντρός; Πάει στον γερο-τσιφούτη της γειτονίας, τον σιχαμερό που δανείζει με τόκους δέκα φορές πάνω από το νόμιμο. «Γερο-Λαδά αδερφέ μου, σώσε με!» παρακαλάει ο χοντρός.

«Ξανοίχτηκα με τα βερεσέδια –κάνε κάτι να έρθω στα ίσα μου γιατί οι προμηθευτές πιέζουν κι εγώ μόνο το μπλοκάκι έχω!»

Ο τσιφούτης την έχει από καιρό ανθιστεί τη φτιάξη, καθότι παλιά πουτάνα στην οικονομική ανάλυση. Αγοράζει λοιπόν το μπλοκάκι του χοντρού (κοψοχρονιά φυσικά) και όλα μέλι-γάλα.

Τώρα, αυτό το μπλοκάκι με τα βερεσέδια πρέπει κάπως να κλείσει –αλλά ο τσιφούτης είναι λεπτοκαμωμένο άτομο, καχεκτικό και φιλάσθενο ας πούμε. Φωνάζει λοιπόν κάτι καλόπαιδα της γειτονιάς, με πτυχία και περγαμηνές από τα καλύτερα Σωφρονιστικά Ιδρύματα της χώρας και τους ξηγιέται. «Φέρτε μου τα φράγκα κι από ότι μαζεύετε, 2% δικά σας». Ξαμολιούνται τα παιδιά, απειλούν, δέρνουν, σπάνε –κάτι μαζεύουν. Φτιάχνει την πρώτη μπάζα ο τσιφούτης αλλά είναι ακόμα παθητικός. Το μπλοκάκι ούτε που αδυνάτισε καθόλου, τετράπαχο παραμένει.

Πάει λοιπόν στα δικαστήρια και τις αστυνομίες. «Βοηθήστε με καλοί μου άνθρωποι, φτωχός είμαι, το κομπόδεμά μου δάνεισα και τώρα δε με πληρώνουν επειδής είμαι γέρος κι ανήμπορος!» Φιλότιμοι οι σταυρωτήδες κάνουνε μια έτσι και ξεσπιτώνουν ένα κάρο κόσμο, αφού οι έρημοι οι άνθρωποι δεν έχουν να πληρώσουν.

Κάθεται τώρα ο τσιφούτης και ξαναμετράει. Τι πήρε; Λίγα λεφτά και μπόλικα χαμόσπιτα. Ούτε καν τα χρήματα που έδωσε στον χοντρό μπακάλη δεν έπιασε, τραβάει τις αραιές τρίχες που του έχουν απομείνει ο τσιφούτης. «Πως την πάτησα με τον κανάγια! Που, ακόμα και σκλάβους να τους πουλήσω όσους είναι εδώ μέσα στο μπλοκάκι –τα λεφτά μου δεν θα τα βγάλω!»

Από την άλλη πλευρά ο μπακάλης έχει πέσει στα μαύρα πανιά. Γιατί όσα του έδωσε ο τσιφούτης δε φτάνουν ούτε για «ζήτω» -έχει ξανοιχτεί πολύ, έχει τιγκάρει τις αποθήκες σε εμπόρευμα, χρωστάει στους προμηθευτές και ο κόσμος δεν περνάει να ψωνίσει ούτε λουμίνια για το καντήλι. Πώς να περάσουν; Αφού δεν τους έχει μείνει ούτε κεραμίδι να βάλουν πάνω από το χάλι τους, να μην τους βλέπουν τα σύννεφα και τους φτύνουν καταιγιστικά, που λέει ο λόγος. Αρχίζει λοιπόν τις απολύσεις ο μπακάλης –την πληρώνουν οι μπακαλόγατοι και το παράρτημα ειδών μπακαλικής, μπας και σωθεί η επιχείρηση.

Έχουμε τώρα έναν τσιφούτη στα πρόθυρα αυτοκτονίας, έναν μπακάλη στα πρόθυρα εμφράγματος και τους μεροκαματιάρηδες δυο-τρία χιλιόμετρα βαθύτερα από τα πρόθυρα, στα υστερόθυρα, Καθαρτηρίου και Κολάσεως γωνία, για την ακρίβεια. «Το νου σας τυριά, θα σας φαν΄οι βλάχοι!» που λέει κι ο φιλόσοφος.

Επειδή όμως τέτοια πράγματα δεν πρέπει να συμβαίνουν σε μια ευυπόληπτη κοινωνία, παρεμβαίνει το κράτος, να βάλει τάξη. Γιατί άνευ τσιφούτη δεν κινείται το χρήμα, άνευ μπακάλη δεν εισάγονται φουά γκρα και άνευ μεροκαματιάρηδων δεν εισπράττονται φόροι για να αγοραστεί το φουά γκρα –με νιώθεις;

Ερώτηση: τι πρέπει να κάνει το κράτος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Τι μέτρα πρέπει να πάρει; Απαντήστε και εισπράττετε την βάσην ας πούμε, με ολίγη από μπούτι εισπράττετε και το δίπλωμα οικονομολόγου να το ‘χετε, να πορεύεστε στους χαλεπούς καιρούς.

Απαντήσεις που δώθηκαν από τυχάρπαστους φωστήρες της μπακαλικής:

1.Μειώνει τους φόρους το κράτος, οπότε περισσεύουν χρήματα στους φτωχομπινέδες και ξεχρεώνουν το μπακάλη και τον τσιφούτη.

Σχόλιο: Αγαπητό μου παιδί, μάλλον διαβάζεις πολλές ιστορίες του Έκτορος Μαλό και της Μυρτώς Κοντοβά –δεν εξηγείται αλλιώς τόση απλοϊκότης! Και τι είναι ρε το κράτος που θα μειώσει τους φόρους; Σύλλογος προστασίας αναξιοπαθούντων μισθωτών; Πως θα ζήσει το κράτος; Εδώ αυτά που παίρνει και δεν του φτάνουν –εσύ προτείνεις μείωση; Άσε που, αν περισσέψουν λεφτά στους φτωχοί, σιγά μην πάνε να ξεχρεώσουν! Θα αγοράσουν ένα κάρο μαλακίες και θα βρεθούν ακόμα πιο χρεωμένοι –έτσι όπως ακριβώς κάνουν τα τελευταία χρόνια! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη με τον κηδεμόνα σου αγαπητό μου παιδί.

2.Ξεχρεώνει το κράτος τα χρωστούμενα από την τσέπη του και τα κρατάει λίγα-λίγα από τα μισθά των φτωχώνε.

Σχόλιο: Από τον προηγούμενο αντέγραψες και άλλαξες λίγο το συμπέρασμα για να μη σε πάρουν είδηση; Ρε πανίβλακα, αφού και το κράτος από τον τσιφούτη δανείζεται, πού θα βρει λεφτά να τον ξεχρεώσει; Ξαναπέρνα τον Σεπτέμβρη χωρίς τον κηδεμόνα σου, έτσι κι αλλιώς θα ξανακοπείς λόγω αντιγραφής.

3.Αφήνει το κράτος τον τσιφούτη και τον χοντρό να ψοφήσουν επειδή κάνανε μαλακίες και ανοίγει ένα δικό του μπακάλικο μαζί με μια κρατική τσιφουτερί για να βολευτεί ο κοσμάκης.

Σχόλιο: Κατ’ αρχάς η γλώσσα που χρησιμοποιείς δεν ταιριάζει σε επιστήμονα παύλα άνθρωπο. Κατά δεύτερον, αν ψοφήσει το κεφάλαιο ποιος θα χρηματοδοτεί τους βουλευτές να βουλεύονται και τους υπουργούς να υποεργάζονται; Κατά τρίτον, είσαι παλιοκομμούνι και η ιστορία σε έχει καταδικάσει στο πυρ το εξώτερον! Ξαναπέρνα το Σεπτέμβρη που θα έχει τελειώσει η τουριστική περίοδος και θα ξαναλειτουργήσουμε τη Μακρόνησος, να δούμε τι θα κάνουμε με σένα.

4.Αγοράζει το κράτος ένα ολοκαίνουργο τεφτέρι, λευκό σαν αθώα περιστερά και το δίνει στον χοντρό. Δίνει κι ένα στον τσιφούτη για να μη γκρινιάζει. Και τους λέει «μην ανησυχείτε, εγώ είμαι εδώ –γράψτε κατά βούληση, εγγυώμαι εγώ τα λεφτά σας».

Σχόλιο: Να συλληφθεί πάραυτα ο γράψας την παραπάνω τούφα και να του απαγγελθούν επιτόπου κατηγορίες περιύβρισης αρχής, παρακώλυσης συγκοινωνιών, σύστασης συμμορίας καθώς και κατανάλωσης ψυχότροπων ουσιών εν ώρα μαθήματος.

Σύμφωνοι;

Στο ξεκίνημα της παγκόσμιας κρίσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος, σύμπασα η ανθρωπότης προσκύνησε τον προφήτη Γκόρντον Μπράουν που είχε την έμπνευση να «δανείσει» χρήματα στις τράπεζες, βάζοντας πόδι στους διοικητικούς τους μηχανισμούς, προκειμένου να εκτονωθεί η κρίση. Αυτό έγινε στην Αγγλία και οι ηγέτες των υπόλοιπων χωρών έσπευσαν να κάνουν το ίδιο.

Σήμερα όλο και περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες μπερδεύονται στο άκουσμα του παραπάνω ονόματος. Η συνήθης αντίδραση είναι του στυλ «Μπράουν; Άι θινκ χι ιζ εν οβερεστιμέιτεντ πλέιερ –ΑΕΚ Αθενς σουντ νοτ ρινιού χις κόντρακτ! Παντελής Μπράουν ιζ φορ δε μπάζα άι τελ γιου». Κοντολογίς, όλο και περισσότεροι θέλουν να ξεχάσουν τη μαλακία του Γκόρντονα του Καφέ. Γιατί;

Διότι το πρόβλημα ήταν το πλεόνασμα παραγωγής που κυκλοφόρησε στην αγορά και η οικονομική αδυναμία των καταναλωτών να το απορροφήσουν. Πράγμα το οποίο οδήγησε στην κυκλοφορία πλασματικού χρήματος μέσω του υπερδανεισμού. Που με τη σειρά του οδήγησε σε κατάρρευση των αγορών εφόσον το πλασματικό χρήμα δεν μπορεί με τίποτα να γίνει πραγματικό. Όταν έρχεσαι εσύ και λες ότι θα ρίξεις ΚΙ ΑΛΛΟ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ, για να διορθώσεις την κατάσταση –είσαι, το λιγότερο, μαστουρωμένος! Για περισσότερες πληροφορίες ξαναδιάβασε την απάντηση νο.4.

Μάλιστα ο δικός μας οικονομικός κεφάλας δεν άντεξε και το έσκασε το παραμύθι σε συνέντευξη τύπου. «Δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια που θα δώσουμε για την στήριξη των τραπεζών, απλώς θα εγγυηθούμε την χρηματοπιστωτική επάρκεια για να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη», έτσι ακριβώς όπως στο λέω το είπε ο άνθρωπος! Μα φυσικά και δεν είναι πραγματικά τα κεφάλαια κύριέ Παραλογοσκούφη μου! Εσείς μέχρι χτες δανειζόσασταν από τις τράπεζες εκδίδοντας ομόλογα για να καλύψετε τους προϋπολογισμούς σας (το επιτρεπτό ετήσιο έλλειμμα στην Ε.Ε. είναι 3%, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε χρόνο τα κράτη-μέλη πρέπει να δανείζονται χρήματα για να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες τους) –τώρα πως βρεθήκατε να δανείζετε τις τράπεζες; Τσου ρε λάκηδες!

"η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου"

Ξεκαθαρίζω –η λύση που προωθείται από τις κυβερνήσεις των ανεπτυγμένων χωρών για την αντιμετώπιση της κρίσης μοιάζει με συνταγή αλμπάνη γιατρού για την αντιμετώπιση του καρκίνου. «Από πού να πάρω αυτά τα φάρμακα γιατρέ μου;» «Μα δεν χρειάζεται να πάρετε τα φάρμακα αγαπητέ! Αρκεί να φάτε το χαρτί της συνταγής και θα γίνετε σίγουρα καλά!»

Ξεκαθαρίζω –μέχρι να ρεφάρει η αγορά τη χασούρα της, μέχρι δηλαδή να αντιμετωπίσουν τη ζημιά από το πλασματικό χρήμα, θα περάσουν πολλές αναποτελεσματικές νύχτες του Αγίου Βαρθολομαίου ακόμα και μέρα-μεσημέρι. Άρχισαν ήδη να κλείνουν τα παραρτήματά τους οι αυτοκινητοβιομηχανίες, θα ακολουθήσουν εταιρείες ειδών εικόνας-ήχου, κινηματογραφικά στούντιο, εταιρείες παροχής υπηρεσιών και ειδών ψυχαγωγίας και αναψυχής, τουριστικά καταλύματα… Με λίγα λόγια, η πολυτέλεια θα φάει πρώτη χώμα.

Ξεκαθαρίζω –άνθρωποι θα μείνουν στο δρόμο, προγράμματα ανεργίας θα αποτύχουν να καλύψουν τις ανάγκες τους και η αγορά θα υπολειτουργεί χειροτερεύοντας συνεχώς την κατάσταση.

Ξεκαθαρίζω –αυτή τη φάση οι γραμματιζούμενοι τη λένε «ύφεση». Και κουβαλάει στασιμοπληθωρισμό (υψηλό πληθωρισμό που δεν πέφτει με τίποτα), συνεχώς αυξανόμενη ανεργία, μείωση των παραγωγικών διαδικασιών μέχρι τη στιγμή που …

Που;

Δεν θα αναλύσω το μαρξιστικό σενάριο, όπου το σύστημα καταρρέει μέσα στις αντιφάσεις του. Ξέρεις γιατί; Επειδή αυτό είναι το ΑΙΣΙΟΔΟΞΟ σενάριο. Θα σου πω όμως για την άλλη προοπτική, αυτή που διδάσκονται οι οικονομολόγοι στο μάθημα της οικονομικής θεωρίας –όταν μελετάνε τα νεώτερα οικονομικά μοντέλα.

Για να ξεπεραστεί η ύφεση, έχει αποδειχτεί από την ιστορική εμπειρία ότι θα πρέπει να επέλθει ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ. Μόνο έτσι θα μειωθεί το αγοραστικό κοινό παράλληλα με τη (σε μεγαλύτερο βαθμό) μείωση της προσφοράς αγαθών και υπηρεσιών και μόνο με αυτόν τον τρόπο θα οδηγηθούμε σε αύξηση της αγοραστικής ικανότητας και, ακολούθως, αύξηση των τιμών. Μαγικό, έτσι;

Τι σημαίνει όμως «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών»; Παραγωγικοί μηχανισμοί είναι οι εργαζόμενοι και τα μέσα παραγωγής (μηχανήματα, κτίρια κ.λ.π.) –να το ξεκαθαρίσω αυτό. Και πως καταστρέφονται; Πανεύκολα! Οι άνθρωποι-εργαζόμενοι σκοτώνονται μαζικά σε πεδία μαχών, τα εργοστάσια βομβαρδίζονται, οι οδικές αρτηρίες μεταφοράς εμπορευμάτων ανατινάζονται, η αεροπορία και το ναυτικό χρησιμοποιούνται για τη διεξαγωγή εχθροπραξιών … Χρειάζεται να σου πω κι άλλα για να καταλάβεις ότι η «καταστροφή μέρους των παραγωγικών μηχανισμών» συνεπάγεται πόλεμο; Παγκόσμιο κατά προτίμηση, να μην κάνουμε διπλές και τρίδιπλες δουλειές –να ξεμπερδεύουμε με τη μία.

Ο μπακάλης δεν θα πάει στον πόλεμο γιατί έχει πλατυποδία, ο γερο-τσιφούτης επίσης δεν θα πάει, λόγω ηλικίας. Αλλά θα είναι εδώ όταν εσύ δεν θα γυρίσεις για να συνεχίσουν τις δουλειές τους με καλύτερες συνθήκες και έχοντας σβήσει τις συνέπειες των βλακωδών ενέργειών τους. Ο Καφές Γκόρντον δεν θα πάει στον πόλεμο λόγω στραβισμού, ο Σαρκοζί δεν θα πάει επειδή είναι προστάτης οικογενείας, η Μέρκελ θα το παίξει γυναίκα και δεν θα καταταγεί, ο Αμερικάνος Πρόεδρος δεν θα πάει επίσης –επειδή εκεί η θητεία είναι προαιρετική. Θα μείνουν πίσω να περιμένουν εσένα, να τους διευκολύνεις ψοφώντας σε κάποιον βομβαρδισμένο κωλότοπο για χάρη της σημαίας. Της δικής τους σημαίας –όχι της δικής σου, εσύ άλλωστε δεν έχεις. Επειδή και τη σημαία σου με υπερχρεωμένη πιστωτική την αγόρασες.

Κορόιδο.

Αντιγραφή από εδώ

Καλές γιορτές σε όλους!!!

Ας πούμε ένα "ευχαριστώ "........

Και ας τιμήσουμε αυτούς τους ανθρώπους με ένα ακόμα "ΟΧΙ" πιο επίκαιρο από ποτέ δείχνοντάς τους πως το αίμα τους δεν πήγε χαμένο......
ΟΧΙ στις εκλογές της φάρσας.....
ΟΧΙ στην υποδούλωση......
ΟΧΙ σε άλλες επικύψεις......
ΟΧΙ σε άλλες αδικίες......
ΟΧΙ άλλη ανοχή......

Στη σιγή του νου.....

(απόσπασμα από το βιβλίο "Στη σιγή του νου", ένας άνδρας με τη γυναίκα του επισκέφτονται τον Κρισναμούρτι και συζητούν)

Άνδρας: Λυπούμαι, δεν καταλαβαίνω καθόλου.
Κρισναμούρτι: Όταν αντιστέκεστε στον θυμό ή το μίσος, τι πραγματικά συμβαίνει; Κτίζετε έναν τοίχο ενάντια στο μίσος, αλλά εξακολουθεί να υπάρχει. Ο τοίχος απλώς το κρύβει από σας. Ή αποφασίζετε να μην θυμώνετε, αλλά αυτή η απόφαση είναι μέρος του θυμού και αυτή η αντίσταση δυναμώνει το θυμό. Μπορείτε να το δείτε μόνοι σας αν παρατηρήσετε αυτό το γεγονός. Όταν αντιστέκεστε, ελέγχετε, καταπιέζετε, ή προσπαθείτε να ξεπεράσετε --τα οποία είναι όλα το ίδιο πράγμα γιατί είναι έργα της θελήσεως-- κάνετε πιο χοντρό τον τοίχο της αντίστασης και έτσι σκλαβώνεστε ολοένα και περισσότερο, γίνεστε πιο στενός, πιο μηδαμινός. Και είναι από αυτή τη μηδαμινότητα, από αυτή τη στενότητα από την οποία θέλετε να ελευθερωθείτε και αυτή τούτη η θέληση είναι αντίδραση που έχει δημιουργήσει ακόμα ένα φραγμό, ακόμα περισσότερη μηδαμινότητα. Έτσι πηγαίνουμε από την μια αντίσταση στην άλλη, από ένα φράγμα στο άλλο --πότε-πότε δίνοντας στον τοίχο της αντιστάσεως ένα διαφορετικό χρωματισμό, μια διαφορετική ιδιότητα ή κάποια λόγια υψηλοφροσύνης. Αλλά η αντίσταση είναι δεσμός και ο δεσμός είναι πόνος.
Άνδρας: Μήπως αυτό σημαίνει ότι, εξωτερικά, θα πρέπει κανέναν να τον κλωτσούν εδώ κι εκεί, όπως θέλουν οι άλλοι και ότι εσωτερικά θα πρέπει να αφήνει τον θυμό του και τα λοιπά αχαλίνωτα;
Κρισναμούρτι: Φαίνεται ότι δεν προσέξατε αυτό που ειπώθηκε, Όταν είναι ζήτημα ευχαριστήσεως, δεν σας πειράζει η κλωτσιά του, που είναι η αίσθηση της απόλαυσης, αλλά όταν αυτή η κλωτσιά γίνεται επίπονη, τότε αντιστέκεστε. Θέλετε να ελευθερωθείτε από τον πόνο και όμως προσκολλάστε στην ευχαρίστηση. Προσκόλληση στη ευχαρίστηση είναι η αντίσταση.
Είναι φυσικό να ανταποκρίνεστε. Εάν δεν ανταποκριθείτε φυσιολογικά στο τσίμπημα μιας βελόνας σημαίνει ότι είστε αναίσθητος. Επίσης, εάν δεν ανταποκρίνεστε εσωτερικά, υπάρχει κάτι το λανθασμένο. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνεστε και η φύση της ανταπόκρισης έχει σημασία, και όχι απλώς η ανταπόκριση. Όταν κάποιος σας κολακεύει, ανταποκρίνεστε, και ανταποκρίνεστε επίσης όταν κάποιος σας προσβάλλει. Και στις δύο περιπτώσεις είναι αντίσταση --η μια της ευχαρίστησης και η άλλη πόνου. Την μια την κρατάτε και την άλλη είτε την περιφρονείτε ή θα θέλατε να ανταποδώσετε. Και τα δύο είναι αντίσταση. Τόσο το κράτημα όσο και η απόρριψη είναι μια μορφή αντίστασης. Και ελευθερία δεν είναι η αντίσταση.
Άνδρας: Έχω την δυνατότητα να ανταποκριθώ χωρίς την αντίσταση της ευχαριστήσεως ή του πόνου;
Κρισναμούρτι: Τι νομίζετε εσείς κύριε; Εσείς τι αισθάνεστε; Θέτετε την ερώτηση σε μένα ή στον εαυτό σας; Αν ένας ξένος, ένας εξωτερικός παράγων απαντήσει σ' αυτήν την ερώτηση για σας, τότε εσείς βασίζεστε πάνω σ' αυτόν και αυτή η εξάρτηση γίνεται η αυθεντία που είναι αντίσταση. Και τότε θέλετε πάλι να ελευθερωθείτε από εκείνη την αυθεντία. Έτσι μπορείτε να κάνετε αυτήν την ερώτηση σε κάποιον άλλο;
Άνδρας: Μπορείτε να μου το υποδείξετε και αν το δω, τότε δεν τίθεται ζήτημα αυθεντίας, έτσι δεν είναι;
Κρισναμούρτι: Αλλά σας δείξαμε αυτό που πραγματικά είναι. Δείτε αυτό που πραγματικά είναι, χωρίς να ανταποκριθείτε σ' αυτό με ευχαρίστηση ή με πόνο. Ελευθερία είναι το να βλέπει κανείς. Το να βλέπει κανείς είναι ελευθερία. Μπορείτε να δείτε μόνο όταν υπάρχει ελευθερία.
Άνδρας: Αυτό, το να βλέπει κανείς, μπορεί να είναι ένα έργο ελευθερίας, αλλά τι αποτέλεσμα θα έχει πάνω στα δεσμά μου, που είναι αυτό που είναι, που είναι αυτό που βλέπει κανείς;
Κρισναμούρτι: Όταν λέτε ότι το να βλέπει κανείς μπορεί να είναι ένα έργο ελευθερίας, είναι μια υπόθεση, επομένως και το να βλέπετε εσείς ο ίδιος είναι μια υπόθεση. Τότε δεν βλέπετε πραγματικά αυτό που είναι.
Άνδρας: Δεν ξέρω κύριε. βλέπω την πεθερά μου να μου φέρεται άσχημα, θα σταματήσει επειδή το βλέπω;

Κρισναμούρτι: Δείτε τη δράση της πεθεράς σας και δείτε τις δικές σας ανταποκρίσεις χωρίς την περαιτέρω ανταπόκριση της ευχαρίστησης ή του πόνου. Δείτε το σε ελευθερία. Η δράση τότε μπορεί να είναι να αγνοήσετε πλήρως αυτό που λέει ή να αποχωρήσετε. Αλλά, αποχώρηση ή αδιαφορία δεν είναι αντίσταση. Αυτή η χωρίς εκλογή επίγνωση είναι ελευθερία. Την δράση που πηγάζει από αυτήν την ελευθερία δεν μπορεί να την προβλέψετε, να την συστηματοποιήσετε, ή να την τοποθετήσετε μέσα στα πλαίσια της κοινωνικής ηθικής. Αυτή η χωρίς εκλογή επίγνωση δεν είναι πολιτική, δεν ανήκει σε κανέναν "-ισμό". δεν είναι το προϊόν της σκέψης.
Και μην πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε πως αποτελεί μια θρησκευτική προπαγάνδα..... που ίσως και να αποτελεί! Απλώς συλλέξτε τα ερεθίσματα που χρειάζονται για να κάνετε μια βουτιά στο εγώ σας και να αναρωτηθείτε εάν γνωρίζετε τον εαυτό σας.......

Πληροφορίες για το βιογραφικό του Κισναμούρτι όπως και το απόσπασμα που διαβάσατε εδώ!

Και μην πέσετε στην παγίδα να σκεφτείτε πως αποτελεί μια θρησκευτική προπαγάνδα..... που ίσως και να αποτελεί! Απλώς συλλέξτε τα ερεθίσματα που χρειάζονται για να κάνετε μια βουτιά στο εγώ σας και να αναρωτηθείτε εάν αναγνωρίζετε τον εαυτό σας.......

Γιατί δεν αλλάζουμε?

Η πολύ δουλειά.....!

Για πολύ καιρό προσπαθούσα να βρω γιατί αισθάνομαι κουρασμένος και κατηγορούσα την έλλειψη ύπνου. Τώρα όμως ξέρω τον πραγματικό λόγο...Είμαι κουρασμένος γιατί δουλεύω υπερβολικά!Ο πληθυσμός αυτής της χώρας είναι 11 εκατομμύρια.Τα 5.100.000 είναι συνταξιούχοι και βρέφη.. Μας μένουν λοιπόν 5.900.000 για να κάνουν τη δουλειά. Από αυτούς, τα 3.000.000 είναι σε σχολεία (από δημοτικό μέχρι μεταπτυχιακά), άρα μένουν 2.900.000 για να κάνουν τη δουλειά. Από αυτούς, 800 χιλιάδες είναι στο στρατό (αξιωματικοί και φαντάροι) και μας μένουν 2.100.000 για να κάνουν τη δουλειά.Βγάλε έξω και 1.5 εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους (που τα ξύνουν) άρα μένουν 600.000 για να κάνουν τη δουλειά. Αν σκεφτείς ότι κάθε χρονική στιγμή, στα νοσοκομεία υπάρχουν 188.000,μας μένουν 412.000 για να κάνουν τη δουλειά. Επίσης υπάρχουν 358.998 στις φυλακές.Μας μένουν λοιπόν 53.002 για να κάνουν τη δουλειά .Αν σκεφτείς, τέλος, ότι οι άνεργοι είναι 53.000, πολύ εύκολα καταλαβαίνεις ότι μένουν μόνο δύο για να κάνουν τη δουλειά.Εσύ κι εγώ! Κι εσύ κάθεσαι και διαβάζεις αστεία στον υπολογιστή σου!!!!!!!!!

κλεμμένο από εδώ

Στα κλεφτά περνάω απ' όλους σας. Σε κάποιους προλαβαίνω κι αφήνω και σχόλια!
Κάπως έτσι θα πάει σχεδόν όλο το καλοκαίρι. Οι παλιότεροι το ξέρουν , λόγω δουλειάς χάνομαι κατά διαστήματα!
Σε όλους εύχομαι κουράγιο, υπομονή αλλά και πείσμα να αλλάξουμε επιτέλους νοοτροπία, να σταματήσουμε να ξοδεύουμε περισσότερα απ' όσα μας επιτρέπει το εισόδημά μας, να επαναπροσδιορίσουμε τις πραγματικές αξίες στη ζωή μας και να απαγκιστρωθούμε από την ψευδαίσθηση της υλικής πληρότητας!
Η ζωή είναι μόνο εδώ και είναι ωραία .......... αρκεί να ξέρουμε πως να την εκμεταλλευτούμε !Γιατί δε θα αργήσει να φθάσει η ώρα που θα έχουμε μόνο τις αναμνήσεις μας για παρέα .... και τότε....θα δούμε την αλήθεια αλλά θα είναι πολύ αργά για να την αλλάξουμε!Χρησιμοποιήστε την ύλη μόνο ως μέσο και όχι ως αυτοσκοπό!
Το βιντεάκι που ακολουθεί είναι κατά την γνώμη μου ....καταπληκτικό!
Δείτε το , αξίζει..... λίγα λεπτά μόνο!
Σας φιλώ όλους.....

Πως μεγαλώσαμε ??????

H αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πώς
> καταφέραμε να επιβιώσουμε.
> Ήμαστε μια γενιά σε αναμονή:
> περάσαμε την παιδική μας ηλικία
> περιμένοντας. Έπρεπε να
> περιμένουμε δύο ώρες μετά το
> φαγητό πριν κολυμπήσουμε, δύο
> ώρες μεσημεριανό ύπνο για να
> ξεκουραστούμε και τις Κυριακές
> έπρεπε να μείνουμε νηστικοί όλο
> το πρωί για να κοινωνήσουμε.
> Ακόμα και οι πόνοι περνούσαν με
> την αναμονή.
>
> Κοιτάζοντας πίσω, είναι δύσκολο
> να πιστέψουμε ότι είμαστε ακόμα
> ζωντανοί. Εμείς ταξιδεύαμε σε
> αυτοκίνητα χωρίς ζώνες
> ασφαλείας και αερόσακους. Κάναμε
> ταξίδια 10 και 12 ωρών, πέντε άτομα
> σε ένα Φιατάκι και δεν υποφέραμε
> από το «σύνδρομο της τουριστικής
> θέσης». Δεν είχαμε πόρτες,
> παράθυρα, ντουλάπια και
> μπουκάλια φαρμάκων ασφαλείας
> για τα παιδιά.. Ανεβαίναμε στα
> ποδήλατα χωρίς κράνη και

> προστατευτικά, κάναμε ωτο-στοπ,
> καβαλάγαμε μοτοσικλέτες χωρίς
> δίπλωμα. Οι κούνιες ήταν
> φτιαγμένα από μέταλλο και είχαν
> κοφτερές γωνίες.
>
> Ακόμα και τα παιχνίδια μας ήταν
> βίαια. Περνάγαμε ώρες
> κατασκευάζοντας αυτοσχέδια
> αυτοκίνητα για να κάνουμε
> κόντρες κατρακυλώντας σε κάποια
> κατηφόρα και μόνο τότε
> ανακαλύπταμε ότι είχαμε ξεχάσει
> να βάλουμε φρένα. Παίζαμε
> «μακριά γαϊδούρα» και κανείς μας
> δεν έπαθε κήλη ή εξάρθρωση..

> Βγαίναμε από το σπίτι τρέχοντας
> το πρωί, παίζαμε όλη τη μέρα και
> δεν γυρνούσαμε στο σπίτι παρά
> μόνο αφού είχαν ανάψει τα φώτα
> στους δρόμους. Κανείς δεν
> μπορούσε να μάς βρει. Τότε δεν
> υπήρχαν κινητά. Σπάζαμε τα
> κόκαλα και τα δόντια μας και δεν
> υπήρχε κανένας νόμος για να
> τιμωρήσει τους «υπεύθυνους»
> Ανοίγανε κεφάλια όταν παίζαμε
> πόλεμο με πέτρες και ξύλα και δεν
> έτρεχε τίποτα. Ήταν κάτι
> συνηθισμένο για παιδιά και όλα
> θεραπεύονταν με λίγο ιώδιο ή
> μερικά ράμματα.. Δεν υπήρχε
> κάποιος να κατηγορήσεις παρά
> μόνο ο εαυτός σου. Είχαμε
> καυγάδες και κάναμε καζούρα ο
> ένας στον άλλος και μάθαμε να το
> ξεπερνάμε.
>
> Τρώγαμε γλυκά και πίναμε
> αναψυκτικά, αλλά δεν ήμασταν
> παχύσαρκοι. Ίσως κάποιος από
> εμάς να ήταν χοντρός και αυτό
> ήταν όλο. Μοιραζόμασταν
> μπουκάλια νερό ή αναψυκτικά ή
> οποιοδήποτε ποτό και κανένας μας
> δεν έπαθε τίποτα. Καμιά φορά
> κολλάγαμε ψείρες στο σχολείο και
> οι μητέρες μας το αντιμετώπιζαν
> πλένοντάς μας το κεφάλι με ζεστό
> ξύδι..
>
> Δεν είχαμε Playstations, Nintendo 64, 99
> τηλεοπτικά κανάλια,
> βιντεοταινίες με ήχο surround,
> υπολογιστές ή Ιnternet. Εμείς είχαμε
> φίλους. Κανονίζαμε να βγούμε
> μαζί τους και βγαίναμε. Καμιά
> φορά δεν κανονίζαμε τίποτα, απλά
> βγαίναμε στο δρόμο και εκεί
> συναντιόμασταν για να παίξουμε
> κυνηγητό,
> κρυφτό, αμπάριζα... μέχρι εκεί
> έφτανε η τεχνολογία. Περνούσαμε
> τη μέρα μας έξω, τρέχοντας και
> παίζοντας. Φτιάχναμε παιχνίδια
> μόνοι μας από ξύλα. Χάσαμε
> χιλιάδες μπάλες ποδοσφαίρου.
> Πίναμε νερό κατευθείαν από τη
> βρύση, όχι εμφιαλωμένο, και
> κάποιοι έβαζαν τα χείλη τους
> πάνω στη βρύση. Κυνηγούσαμε
> σαύρες και πουλιά με αεροβόλα
> στην εξοχή, παρά το ότι ήμασταν
> ανήλικοι και δεν υπήρχαν
> ενήλικοι για να μας επιβλέπουν.
>
> Πηγαίναμε με το ποδήλατο ή
> περπατώντας μέχρι τα σπίτια των
> φίλων και τους φωνάζαμε από την
> πόρτα. Φανταστείτε το! Χωρίς να
> ζητήσουμε άδεια από τους γονείς
> μας, ολομόναχοι εκεί έξω στο
> σκληρό αυτό κόσμο! Χωρίς κανέναν
> υπεύθυνο! Πώς τα καταφέραμε;
>
> Στα σχολικά παιχνίδια
> συμμετείχαν όλοι και όσοι δεν
> έπαιρναν μέρος έπρεπε να
> συμβιβαστούν με την απογοήτευση.
> Κάποιοι δεν ήταν τόσο καλοί
> μαθητές όσο άλλοι και έπρεπε να
> μείνουν στην ίδια τάξη. Δεν
> υπήρχαν ειδικά τεστ για να
> περάσουν όλοι.. Τι φρίκη!
>
> Κάναμε διακοπές τρεις μήνες τα
> καλοκαίρια και περνούσαμε
> ατέλειωτες ώρες στην παραλία
> χωρίς αντηλιακή κρέμα με δείκτη
> προστασίας 30 και χωρίς μαθήματα
> ιστιοπλοΐας, τένις ή γκολφ..
> Φτιάχναμε όμως φανταστικά
> κάστρα στην άμμο και ψαρεύαμε με
> ένα αγκίστρι και μια πετονιά.
> Ρίχναμε τα κορίτσια
> κυνηγώντας τα για να τους
> βάλουμε χέρι, όχι πιάνοντας
> κουβέντα σε κάποιο chat room και
> γράφοντας ; ) : D : P
>
> Είχαμε ελευθερία, αποτυχία,
> επιτυχία και υπευθυνότητα και
> μέσα από όλα αυτά μάθαμε και
> ωριμάσαμε.
>
> Αν εσύ είσαι από τους
> «παλιούς».... συγχαρητήρια! Είχες
> την τύχη να μεγαλώσεις σαν
> παιδί

Μου ήρθε με mail

Πολλές ευχές σε όλους για καλή ξεκούραση .........!

Θα τα ξαναπούμε μετά τις 5 Απρίλη!

Σας φιλώωωωωωω!

Το καλύτερο βιβλίο συνταγών....ever!

Αφού λοιπόν, όλοι οι Έλληνες είμαστε από τους "αδιόρθωτους" και όχι μόνο, μη σας πω ότι δεν αφήσαμε κανένα επίθετο από τη λίστα, (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση), νομίζω πως το βιβλίο που ακολουθεί, δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη!






Μια διόρθωση βέβαια οφείλω να κάνω στο τίτλο!
Αν είναι μόνο για 10 χρόνια, πάλι καλά, μην είναι για τα επόμενα....100!

Δε πας να μου χαθείς?????

Βρὲ ἴσκιε μου γιατί μ᾿ ἀκολουθεῖς;
Δὲ μ᾿ ἀφήνεις μόνο μου νὰ τρέχω;
Βρὲ ἴσκιε μου, δὲ πᾶς νὰ μοῦ χαθεῖς,
πρέπει κι ἐσένα σύντροφο νὰ ἔχω;

Πότε στραβὸ σὲ βλέπω πότε ἴσο,
πότε μακρὺ σὰ σούβλα, πότε νᾶνο,
τὴ μιὰ πηγαίνεις μπρός, τὴν ἄλλη πίσω
σὲ ἀπαντῶ ἐδῶ, ἐκεῖ σὲ χάνω.

Χωρὶς νὰ βλέπεις, πιάνεις ὅτι πιάνω,
μὲ ὁδηγεῖς ἀλλὰ καὶ σ᾿ ὁδηγῶ.
Καὶ τέλος πάντων κάνεις ὅτι κάνω
καὶ εἶσαι ἄλλος, δεύτερος, ἐγώ.

Βρὲ ἴσκιε μου, γιατί μ᾿ ἀκολουθεῖς;
Βρὲ ἴσκιε μου δὲ πᾶς νὰ μοῦ χαθεῖς...
Σὲ ἀπαντῶ στὸ σπίτι καὶ στὸ δρόμο
καὶ μοῦ γεννᾷς πολλὲς φορὲς τὸν τρόμο.

Γεώργιος Σουρής, Ο ίσκιος.

Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.

Το παρακάτω κείμενο γράφτηκε από μια κυρία 90 ετών σήμερα, τη Regina Brett, πρώην δημοσιογράφο στο Κλίβελαντ του Οχάιο.

"Για να γιορτάσω τα γενέθλιά μου, έγραψα κάποτε στη στήλη μου στην εφημερίδα, τα 44 πράγματα που μου έμαθε η ζωή. Ήταν το πιο πετυχημένο άρθρο που έγραψα ποτέ":

1. Η ζωή δεν είναι δίκαιη, αλλά ακόμα κι έτσι είναι ωραία.

2. Όταν αμφιβάλλεις για κάτι, απλά κάνε το επόμενο μικρό βήμα.

3. Η ζωή είναι πολύ μικρή για να χάνεις χρόνο μισώντας τον οποιονδήποτε.

4. Αν αρρωστήσεις, δε θα σε κοιτάξει η δουλειά σου. Θα σε κοιτάξουν οι φίλοι και η οικογένειά σου. Μη χάνεσαι.

5. Πλήρωνε τις πιστωτικές σου κάθε μήνα!!!

6. Δε χρειάζεται να κερδίζεις σε κάθε διαφωνία. Συμφώνησε με το να διαφωνείς.

7. Κλάψε παρέα με κάποιον. Είναι πιο εύκολο να συνέλθεις απ' το να κλαις μόνος.

8. Δεν πειράζει να θυμώνεις με τον Θεό. Το αντέχει.

9. Βάζε στην άκρη για τη σύνταξή σου από τον πρώτο σου μισθό.

10. Απέναντι στη σοκολάτα κάθε αντίσταση είναι μάταιη!!!

11. Συμφιλιώσου με το παρελθόν σου, για να μην καταστρέφει το παρόν σου.

12. Δεν πειράζει αν σε δουν τα παιδιά σου να κλαις. Άσ' τα να το κάνουν.

13. Μη συγκρίνεις τη ζωή σου με των άλλων. Δεν έχεις ιδέα τι νόημα μπορεί να έχει το δικό τους το ταξίδι.

14. Αν μια σχέση πρέπει να κρατιέται μυστική, τότε δεν πρέπει να την κρατάς εσύ.

15. Τα πάντα μπορεί να αλλάξουν μ' ένα ανοιγοκλείσιμο των ματιών. Αλλά μην ανησυχείς. Ο Θεός δεν τρεμοπαίζει τα βλέφαρά του.

16. Πάρε μια βαθιά ανάσα. Ηρεμεί το μυαλό.

17. Ξεφορτώσου ότι δεν είναι χρήσιμο, όμορφο ή γεμάτο χαρά.

18. Ότι δε σε σκοτώνει πράγματι σε κάνει δυνατότερο.

19. Ποτέ δεν είναι αργά για να έχεις μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Αλλά τη δεύτερη φορά εξαρτάται από σένα.

20. Όταν είναι να κυνηγήσεις αυτά που αγαπάς στη ζωή, μη δεχτείς ποτέ το όχι.

21. Άναψε τα κεριά, στρώσε τα καλά σεντόνια, φόρεσε τα ακριβά εσώρουχα. Μην τα φυλάς για ειδικές περιπτώσεις. Κάθε μέρα είναι ειδική περίπτωση.

22. Προετοιμάσου για όλα. Και μετά ακολούθησε το ρεύμα.

23. Γίνε εκκεντρικός τώρα. Μην περιμένεις να πάρεις σύνταξη για να φορέσεις μοβ χρώμα!

24. Κανείς δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου παρά μόνο εσύ.

25. Σε κάθε αποκαλούμενη "καταστροφή" σκέψου: "Σε 5 χρόνια, αυτό θα έχει καμία σημασία;" (Που θα είμαι σε 5 χρόνια;)

26. Πάντα να επιλέγεις τη ζωή.

27. Συγχώρησε σε όλους τα πάντα.

28. Το τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα, δεν είναι δική σου δουλειά.

29. Ο χρόνος θεραπεύει σχεδόν τα πάντα. Δώσε χρόνο στο χρόνο.

30. Όσο καλή ή κακή κι αν είναι μια κατάσταση, θα αλλάξει.

31. Μην παίρνεις τον εαυτό σου τόσο στα σοβαρά. Κανείς άλλος δεν το κάνει.

32. Πίστευε στα θαύματα.

33. Ο Θεός σ' αγαπάει επειδή είσαι αυτός που είσαι, όχι για κάτι που έκανες ή δεν έκανες.

34. Μην παρακολουθείς τη ζωή. Βγες μπροστά και εκμεταλλεύσου την πλήρως τώρα.

35. Το να γερνάς είναι καλύτερο από την εναλλακτική λύση: να πεθαίνεις νέος.

36. Τα παιδιά σου θα ζήσουν μόνο μία παιδική ζωή.

37. Το μόνο που έχει σημασία τελικά είναι ό,τι αγάπησες (και πόσο).

38. Βγες έξω κάθε μέρα. Τα θαύματα παραμονεύουν παντού.

39. Αν όλοι ρίχναμε τα προβλήματά μας σε ένα σωρό δίπλα - δίπλα, θα αρπάζαμε τα δικά μας πίσω.

40. Η ζήλια είναι χάσιμο χρόνου. Έχεις ήδη όλα όσα χρειάζεσαι.

41. Τα καλύτερα έπονται.

42. Ότι διάθεση και να έχεις, σήκω, ντύσου και πήγαινε εκεί που έχεις να πας.

43. Να ενδίδεις.

44. Η ζωή δεν είναι τυλιγμένη με κορδέλα, δεν παύει όμως να είναι δώρο.

Βροχερές Κυριακές και λαμπερές Δευτέρες!

Οι φίλοι σου ζεσταίνουν την καρδιά, οι έρωτες στην καίνε. Μ αυτή τη σκέψη πέρασα όλο το υπέροχα βροχερό σαββατοκύριακο (άλλη γκρίνια για τον καιρό δεν θ αντέξω, πρέπει να πλένεται αυτή η χώρα κάπου κάπου), γεμίζοντας τρίφυλλα κιβώτια μετακόμισης και επικοινωνώντας με συνεργεία ηλεκτρολόγων και ηλεκτρονικών, βαφέων και λοιπών συναφών ειδικοτήτων. Μα και την ώρα που νωρίς το πρωί γέμιζα το μπαλκόνι μου ρείκια στο χρώμα της σκουριάς, το φυτό που κατ’ εμέ προαναγγέλλει όσο κανένα άλλο τον χειμώνα και τη θαλπωρή του, το ίδιο σκεφτόμουν. Τι ωραίο που είναι να μεγαλώνεις κι η πλειστάκις κατακαμμένη σου καρδιά να μπορεί, ξαναγεννημένη να ζεσταίνεται και μόνο ωραίους χτύπους να κάνει..
Οι μικρές ηλικίες δεν το χουν αυτό το προνόμιο κυρίως γιατί διακρίνονται για την ψευδαίσθηση και την αναμονή της ευτυχίας η οποία (επιπλέον και ακόμη χειρότερα) ταυτίζεται με ¨Ένα πρόσωπο, υπαρκτό η ανύπαρκτο (συνήθως). «Αναμένουν το Ιδεώδες και αγνοούν την Πτώση» μου λέει ο συνομιλητής μου που όλα αυτά τα παίζει στα δάχτυλα και τα πετάει με απόλυτη φυσικότητα, σαν να είναι ένα μικρό βηχαλάκι.
Ενώ εμείς, και όχι δεν θα πω του 60 οι εκδρομείς γιατί έχει γίνει η σαββοπούλειος φράση τσίχλα με γεύση μούχλας, εμείς που διανύουμε την εξαίσια και αναπάντεχη Δεύτερη Νιότη, γυμνωμένοι από τις προσδοκίες και συμφιλιωμένοι πια (κάπως) με τις αποτυχίες μας μαθαίνουμε να σκάμε χαμόγελα. Αληθινά χαμόγελα και ζεστά χάδια. Στους φίλους, στους φίλους μου που μπορώ να τους πω το οτιδήποτε χωρίς λογοκρισία, χωρίς τακτική, να χαϊδευτώ στον ώμο τους σαν γάτα και να ακουμπήσω το κεφάλι μου στην παλάμη τους.

Άλλη τεράστια πλάνη από την οποία μόλις εσχάτως απαλλάχτηκα («απαλλάχτηκα από εσένα απαλλάχτηκα») είναι ότι από μια ηλικία και μετά δεν κάνεις νέους έμπιστους αδιαπραγμάτευτους φίλους. Λάθος μέγα και συναισθηματική τσιγκουνιά. Σαν να θες να ξεμπερδεύεις με την αγάπη που χεις δώσει και να λες «Αρκετά, δεν έχω άλλη». Όμως εγώ ξέρω καλά πως νέοι φίλοι έρχονται πάντα ,ή παλιοί γνώριμοι μπορεί ξαφνικά σαν σε μια στροφή να σπάσουν τα φράγματα και να μπουν στην καρδιά μου. Η χθεσινή βροχερή Κυριακή σ’ αυτούς ανήκε αλλά κι η σημερινή Δευτέρα που θέλω να ναι λαμπερή για όσους ανακάλυψα και αγαπώ). Κι αυτοί ξέρουν ποιοι είναι.

της Αναστασίας Λαμπρία από το Protagon.gr

Μόλις διάβασα το κείμενο, ταυτίστηκα απολύτως και σας το παραθέτω.....

Παραμύθι....σε μια πρόταση!

Χαρίζονται παιδικά παπούτσια, που δεν πρόλαβαν να ....φορεθούν!

Η Ζωή...ανάποδα!

Η μεγαλύτερη αδικία στη ζωή είναι το ΠΩΣ αυτή τελειώνει. Μετά από x χρόνια μόχθου και δουλειάς αντί να επιβραβευτείς, πεθαίνεις! Τι κακό κι αυτό, να πρέπει πρώτα να γεννιέσαι και στο τέλος να πεθαίνεις;

Θα προσπαθήσω να σας αναπτύξω τη λογική μου.

Πρώτα θα έπρεπε να πεθαίνεις (Να φεύγει αυτό το κακό από τη μέση).

Μετά ζεις σε γηροκομείο..

Μόλις γίνεις αρκετά νεότερος σε πετάνε κλοτσηδόν από το γηροκομείο και πηγαίνεις στη δουλειά σου, κατευθείαν στην θέση του διευθυντή, με αμάξι και σπίτι από την Εταιρία.

Εργάζεσαι για σαράντα χρόνια (με τα νέα μέτρα) μέχρι να γίνεις αρκετά νέος για να πάρεις την σύνταξή και το εφ' άπαξ σου. Έτσι τα λεφτά που θα έχεις δεν θα πάνε χαμένα, αφού θα είσαι στην καλύτερη ηλικία για να τα χαρείς και να τα ξοδέψεις. Το ρίχνεις στα πάρτι, στο αλκοόλ, στους έρωτες, στα ταξίδια και όπου αλλού μπορείς, έτσι ώστε να τα χαρείς πραγματικά..

Με το που αρχίζουν να αδειάζουν οι τσέπες σου, σε καλούνε να πας στο λύκειο.

Έπειτα δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παιχνίδι και χαρά. Ούτε ευθύνες ούτε τίποτα να σε απασχολεί.

Έπειτα γίνεσαι μωρό όπου τότε όλοι σε φροντίζουν, σου κάνουν όλα τα χατίρια, σε ταΐζουν, σε ντύνουν κλπ.

Κάποια στιγμή λοιπόν έρχεται η ώρα να μπεις στην μήτρα όπου περνάς τους τελευταίους 9 μήνες σου επιπλέοντας ευχάριστα κάνοντας τις βουτιές σου μέχρι να γίνεις σπερματοζωάριο.

Ξαφνικά τελειώνεις την ύπαρξή σου απολαμβάνοντας έναν έντονο οργασμό!!!!!

Λοιπόν; Δεν νομίζεις κι εσύ ότι ζούμε ανάποδα?

Κλεμμένο από εδώ!

Θα χιονίσει επιτέλους??????

Δεν φτάνει η τόση κούραση στη δουλειά, έχω και τα διάφορα ευτράπελα που από τη μία σε κάνουν πύραυλο έτοιμο για την αντίστροφη μέτρηση κι από την άλλη με πιάνουν τα γέλια…!

Αυτό το πράγμα με τα ραντεβού ρε παιδιά….πολύ με πληγώνει…!

Τάχω ξαναπεί, μη σας κουράζω….αλλά η νοοτροπία μας ….πολύ με ρίχνει στα πατώματα!

Κι όλα αυτά έχουν έναν καθημερινό αντίκτυπο ακόμα και στην προσωπική μας ζωή ρε γμτ! Γιατί πάνω που νομίζεις πως μετά από τόοοσα χρόνια, κάτι έχεις μάθει για τις ανθρώπινες συμπεριφορές…εκπλήσσεσαι και δυστυχώς πάντα …αρνητικά!

Πόσο κουραστικό είναι να παλεύεις συνεχώς για το αυτονόητο, να το ζητάς ευγενικά, να σε βεβαιώνουν και τελικά…..μπαμ… να σκάει το μπαλόνι!

Και μη νομίζεται πως αυτό ισχύει μόνο για τους πελάτες….όχι! Αν κάποιος δεν κρατά το λόγο του για ένα επαγγελματικό ραντεβού, όσο αστείο και να ακούγεται, είμαι σίγουρη πως με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρεται γενικώς, ακόμα και στην πολιτική του ζωή μιας το θέμα των εκλογών είναι και επίκαιρο!

Γιατί λοιπόν αναρωτιόμαστε για τις κυβερνήσεις? Αφού ακόμα και στα πιο καθημερινά πράγματα, κοροϊδεύουμε τους συντρόφους μας, τους φίλους και τους συγγενείς μας, τους συνεργάτες μας….πως να έχουμε καλύτερες κυβερνήσεις? Μόνο παράπονα κάνουμε πως μας κλέβουν, μας εξαπατούν, μας εκμεταλλεύονται …..! Αλλά εμείς? Τι κάνουμε εμείς ως άτομα?.................

Μάλλον θα παρακαλάω να χιονίσει και φέτος , μπας και δω καμιά ….άσπρη μέρα…!

Οι φωτό είναι από τον κήπο του σπιτιού μου, με πρωταγωνίστρια την σκυλίτσα μου Πόπο, τον Φεβρουάριο του 2008.

Καρχαρίες...του γλυκού νερού!

Υπάρχουν κι αυτοί που …δεν έχουν πτερύγιο να σε προειδοποιούν…..! Είναι ύπουλοι κι έχουν φάτσα δελφινιού ακόμα χειρότερα χρυσόψαρου! Τους βλέπεις να σου χαμογελούν και επειδή ξέρουν να κρύβουν καλά την φοβερή οδοντοστοιχία τους…. την πατάς εύκολα κι ενώ νομίζεις πως έρχονται κοντά σου για να σε φιλήσουν….τελικά …σε δαγκώνουν! Κι αυτό που πονάει περισσότερο δεν είναι το δάγκωμα….όχι….είναι που κάτι είχες υποψιαστεί αλλά ….δεν του έδωσες την πρέπουσα σημασία…το προσπέρασες….θέλοντας να το θάψεις βαθιά μέσα σου….προσδοκώντας στο ότι …έκανες λάθος να υποψιαστείς….δεν είναι έτσι…και το αφήνεις να φύγει σαν σκέψη αστραπή….χωρίς να περιμένεις τον κεραυνό!

Αυτοί βέβαια νομίζουν ότι κέρδισαν κι αυτή την παρτίδα….έτσι νομίζουν…..πως κατάφεραν να ξεγελάσουν ακόμα έναν….αλλά δεν ξέρουν …..πως δεν θα υπάρχουν πολλοί «αντίπαλοι» για παιχνίδι…. και χωρίς συμπαίκτη το παιχνίδι χάνει κάθε νόημα…. !

Αλλά για να μην παρεξηγηθώ…οι καρχαρίες είναι από τα αγαπημένα μου ζώα…..ακόμα κι αυτοί που έχουν περισσότερα ανθρώπινα χαρακτηριστικά από τα θαλάσσια κήτη ….γιατί σε κρατάνε σε εγρήγορση….δεν σ αφήνουν σε λήθαργο….κι όταν παίξεις με πολλούς του «είδους» τους …μαθαίνεις …. όχι πώς να γίνεις σαν αυτούς….όχι…αυτό δεν μαθαίνεται….μαθαίνεις πως θα αποφύγεις κάθε ομοιότητα και να κρατήσεις τον χαρακτήρα σου μακριά από τις "ιδιότητές" τους!

Τα "ποτά" της ....ζωής μας!

Φάση 1η....... "Το γάλα"

Φάση 2η........"Το αναψυκτικό"

Φάση 3η........"Το αλκοολούχο"

Φάση 4η και τελική........"Ο ορός"

50 αναπάντητες ερωτήσεις!

1. Από τι υλικό είναι φτιαγμένο το πελεκούδι και καίγεται συνέχεια;

2. Σε ποια ακριβώς περιοχή του ουράνιου θόλου βρίσκεται το σφοντύλι;

3. Ποιος και ποτέ ενημέρωσε τον Ταρζάν ότι τον λένε έτσι;

4. Γιατί ο Donald Duck όταν βγαίνει από το μπάνιο φοράει πετσέτα ενώ κυκλοφορεί τις υπόλοιπες ώρες χωρίς παντελόνι;

5. Τι σκατά σημαίνει επιτέλους Ζαβαρακατρανέμια;

6. Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του Μπάρμπα Στάθη;

7. Η απαγόρευση του καπνίσματος σε χώρους εργασίας ισχύει και στις καπνοβιομηχανίες;

8. Πως λύνει το πρόβλημα με τα οδοντικά σύμφωνα όποιος μιλάει έξω από τα δόντια;

9. Μπορεί κάποιος να αποφασίσει οριστικά ότι είναι αναποφάσιστος;

10. Θα είχε διαφορά αν αντί να τραβάει κανείς ένα ζόρι, το έσπρωχνε;

11. Όταν κάποιος με μανία καταδιώξεως, καταδιώκεται πραγματικά, λέμε ότι θεραπεύτηκε;

12. Γιατί τα ντουλάπια στα αστυνομικά τμήματα έχουν κλειδαριές;

13. Με ποια ακριβώς επιχειρήματα έπεισε ο Νώε τα ψάρια να αφήσουν το νερό και να μπουν στην κιβωτό;

14. Η λέξη "Αμφιλοχίας"κρύβει κάποιο σεξουαλικό υπονοούμενο;

15. Ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός αυτού του Αλέξη όταν κρυβόταν πίσω από τις λέξεις;

16. Υπάρχει λογική απάντηση στην ερώτηση "Γύρισες";

17. Γιατί χρειάζονται πλύσιμο οι πετσέτες του ντους αφού όταν τις χρησιμοποιούμε είμαστε καθαροί;

18. Αφού ο άνθρωπος προέρχεται από τον πίθηκο γιατί υπάρχουν ακόμη πίθηκοι;

19. Πως πήρε το όνομά της η μακαρονάδα "πουτανέσκα";

20. Τι σημαίνει κάθομαι όρθιος;

21. Οι γοργόνες κάνουν απολέπιση;

22. Τα ΑΤΜ γιορτάζουν της Αναλήψεως;

23. Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν πολλούς;

24. Πώς λέγεται ένα αγριογούρουνο όταν είναι ήρεμο;

25. Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ δε θα έπρεπε να λέγεται TWENTY;

26. Γιατί λέγονται πολύ-θρόνες αφού κάθεται μόνο ένας;

27. Τι γεύση έχουν τα λυσσακά;

28. Σε τι τεστ επιδεξιότητας υποβάλλεται ο κώλος ώστε να αποκτήσει τελικά δικαίωμα στο μεταξωτό βρακί;

29. Υπάρχει επιστημονική εξήγηση γιατί το παρδαλό κατσίκι έχει μεγαλύτερη αίσθηση του χιούμορ από τα υπόλοιπα μονόχρωμα;

30. Το @ σε τι ακριβώς μοιάζει με το παπάκι;

31. Δεν είναι σατανική σύμπτωση όποιος βρίσκεται στην τουαλέτα όταν χτυπάς να ονομάζεται"άλλος";

32. Ο Κουτρούλης πόσους προσκεκλημένους έχει τελικά στο γάμο του;

33. Υπάρχει κάποιος ψυχοπαθής που δημιουργεί συστηματικά λάκκους στις φάβες;

34. Γιατί όταν οι τράπεζες στέλνουν "τελευταία ειδοποίηση" για μια δόση, στη συνέχεια αθετούν την υπόσχεσή τους και ξανασχολούνται μαζί μας ;

35. Τι βύσμα έχει τελικά αυτός ο ουδείς και όλοι τον θεωρούν αναντικατάστατο;

36. Στην Αφρική πως ονομάζεται το αράπικο φιστίκι;

37. Πόσο περήφανος για το σώβρακό του είναι ο Σούπερμαν ώστε να το φοράει πάνω από το παντελόνι;

38. Γιατί του διαόλου η μάνα δε δοκιμάζει να μείνει πιο κοντά;

39. Η τσαπα-τσούλα, είναι αγρότισσα ελευθέρων ηθών;

40. Τι χρησιμεύει η τρύπα στα ντόνατς;

41.- Αυτός που βρίσκεται παγιδευμένος ανάμεσα στο "γκρεμό" και στο "ρέμα", έφτασε εκεί κολυμπώντας ή σκαρφαλώνοντας;

42. Αυτός που γράφει το "ακόμα πιο νόστιμο" στις συσκευασίες των γατοτροφών, πώς είναι τόσο σίγουρος;

43. Τι μέσο χρησιμοποιεί ένα βουνό για να πάει στον Μωάμεθ;

44. Αυτό το "διαφανές-περιτύλιγμα-με-τις-φουσκάλες-που-κάνουν-τσούκου-τσούκου-και- κάθονται-όλοι-και-τις-σπάνε-σαν-υπνωτισμένοι", ξέρει κανένας πως λέγεται με μία λέξη;

45. Γιατί οι αριθμοί στο κομπιουτεράκι είναι τοποθετημένοι ανάποδα σε σχέση με τους αριθμούς στα τηλέφωνα;

46. Αφού λένε πως το κολύμπι κάνει καλό στη σιλουέτα πως εξηγούν τις φάλαινες;

47. Οι επιγραφές που λένε πως "επιτρέπουν την είσοδο μόνο σε σκυλιά που οδηγούν τυφλούς", περιμένουν να διαβαστούν από τα σκυλιά ή από τους τυφλούς;

48. Τι εργαλεία έχουν πια αυτά τα "πράσα" και πιάνουν συνέχεια διάφορους εκεί;

49. Πόσα χρόνια διαρκεί ένα "ζαμάνι";

50. Στην ερώτηση "θέλετε να γίνετε δωρητής οργάνων;" η απάντηση " πάρτε τα αρχ..... μου ", θεωρείται θετική ή αρνητική;